In UTRG staat een huis. Mijn huis. Los van een uitstapje van anderhalf jaar naar Australië op mijn 17e, al mijn hele leven. Mijn moeder groeide op aan de Oudegracht boven het café van opa en mijn ouders wonen sinds een aantal jaar weer in het ouderlijk huis van mijn vader in Oost. Utrecht is dus voor onze familie echt thuis. En zo voelt de stad ook. Ook al verliezen we steeds meer vrienden en familie aan betaalbaardere plekken in het land, ons zul je niet zo snel wegkrijgen.
Mijn man en ik zijn inmiddels fervent house-sitters. We passen regelmatig op huizen (en vooral dieren) van anderen. Vaak wel in de regio en met veel buitenruimte. Heerlijk om even te genieten van groen en rust maar toch altijd vooral weer heel lekker om thuis te komen. Al heb ik in de afgelopen tien jaar wel geleerd wat thuis voor mij betekent. En dat is niet langer een plek. Hoe cliché het ook klinkt, als je een periode hebt gekend waarin het thuis niet fijn of veilig was, leer je dat je eigen gemoedstoestand veel meer invloed heeft op het gevoel van thuis dan een plek. Inmiddels voel ik me vooral heel thuis bij mijn liefde Jean-Marc en onze hond Tommie. Meer is er niet nodig. (Al droom ik van een boerderij met paarden aan huis aan het bos maar wel in Utrecht en met een wijnkoelkast en een hottub).
Dat ik me in mijn huis, relatie en eigen vel thuis voel is een rijkdom. Zeker als ondernemer. Want mijn huis is ook mijn werkplek. Inmiddels is UTRG echt wel aan het uitgroeien tot volwassen bedrijf met een fantastisch team. En dus zou een kantoortje in het centrum niet misstaan (tips zijn welkom). Maar het feit dat het niet hoeft is ook een fijn gevoel. Tijdens de pandemie is het thuiswerken een nieuw fenomeen geworden, maar ik ken bijna niet anders. Als dit blad uitkomt ben ik tien jaar aan het ondernemen. Nooit heb ik een kantoor gehad. En waar ik soms verlang naar het idee van letterlijk de deur achter je dichttrekken om 5 uur (is een utopie als ondernemer maar toch), kan ik ook wel heel erg genieten van mijn home-office. Naast het feit dat ik de druk van hoge huur niet heb, kan ik elke dag ook indelen hoe ik zelf wil. Een dagje in mijn slonspak, zonder make-up en met ongewassen haren artikelen tikken? Geen probleem. Midden op de dag een uurtje sporten en daarna onder de douche springen? Kan ook. Ik werk wel wat langer door. Heb ik zin om daarna een wijntje open te trekken? Ziet toch niemand (of nu dus iedereen die dit leest). Ondernemer zijn en thuis werken geeft een gevoel van vrijheid. Al is dat wellicht ook vooral mentaal. Want in de werkelijkheid sport ik eigenlijk nooit onder werktijd, gaat dat wijntje pas open als ik veel te laat mijn eten opschep (want lekker lang doorgewerkt) en douche ik altijd netjes ruim voor de werktijd begint want ‘dan houd je de routine erin’.
Ach, hoe ik er ook bijzit of hoe laat het ook is. Hier in Utrecht, aan onze eettafel, doen wat ik het allerleukste vindt, is thuis.
Veel leesplezier!
Sanne Dijkgraaf,
Uitgever & hoofdredacteur
De nieuwe editie thuis op de mat? Een jaarabonnement bestel je hier.
Fotografie: Sophie Bijsterbosch
