“De essentie is dat mensen denken dat een computer na 3 of 4 jaar afgeschreven is. Sterker nog, we mogen ze na 4 jaar afschrijven. Het hele systeem is erop ingericht. En we doen met z’n allen mee, en daar hou ik niet van,” zegt Maurits Riton Logtenberg van Macleasy. Zijn bedrijf repareert wat Apple, Coolblue en MediaMarkt niet willen, niet kunnen of niet mogen repareren. Want wanneer is iets echt kapot?
“Ga naar een reparateur die onafhankelijk is. Voor gezond eten ga je ook niet naar de McDonalds,” legt hij uit. Volgens Maurits Riton Logtenberg wordt repareren bewust ontmoedigd. “Apple is geen fabrikant, het is een ontwerpbureau met de beste marketeers ter wereld. Ze maken 294 miljoen winst per dag. Amac is een reseller met maar één doel: verkopen, verkopen, verkopen. Er zit zeer weinig marge op reparatie, daarom wordt er niet gerepareerd. Maar er is ook geen expertise.”
Repareren is geen armoede
Het probleem zit dieper dan alleen de winkels. “Repareren wordt geassocieerd met armoede. Alle producten worden steeds duurder, de levensduur korter en we repareren niet. In de IT-sector is het bang en blij maken: bang maken dat je computer gehackt kan worden als je niet de nieuwste updates hebt en blij maken met nieuwere modellen en functionaliteiten. Zo werkt het systeem.” Bij Macleasy doen ze het anders. “Wij doen altijd gratis onderzoek en de meeste reparaties voeren wij binnen 24 uur uit, met dataherstel. In de winkel ben je je data vaak kwijt. Wij bepalen eerst de behoefte van de klant en dan komt het product. Wat heb jij nodig? Jouw kosten zijn ook maximaal 550 euro, altijd. Je krijgt tot 24 maanden garantie. En het allermooiste: alles wordt uitgevoerd door neurodivergent talent.”
Die sociale component is essentieel. “73 procent van mijn medewerkers heeft een arbeidsbeperking. Wat ik als klein bedrijf kan, kan de corporate ook. Sociaal circulair is het behouden en toevoegen van waarde. We verlengen de levensduur van 5 naar 10 jaar.” Logtenberg denkt verder dan alleen repareren. “Wanneer is iets echt kapot? Wanneer de klant vindt dat het kapot is. Als we niet kunnen repareren, dan hergebruik: we doneren. Computers die wel nog goed zijn, doneren we aan vrouwelijke statushouders of nieuwkomers. Voor jou is iets niets meer waard, maar voor een ander wel.”
Grote ambitie
Zijn ambitie voor Utrecht is groot. “We moeten opnieuw leren denken. Sociaal circulair en vooral lokaal. We hoeven niet naar het buitenland. Het is belangrijk dat iedereen dit gaat zien. Ik ben trots op Utrecht. Daarom vind ik ook dat onze stad in 2030 de meest circulaire en inclusieve stad moet zijn, ook op IT-gebied. Ik wil 10.000 computers gerepareerd in plaats van gerecycled, 1.000 vluchtelingen een laptop gedoneerd, 100 neurodivergente jongeren opgeleid, geen computers meer die liggen te verstoffen in de kast en een standaard levensduur van 10 jaar voor een computer hebben gerealiseerd. Wist je dat er jaarlijks miljoenen – nog werkende – laptops worden weggegooid?”
Logtenberg heeft tot slot een heldere boodschap. “We zijn helemaal niet inclusief, duurzaam en circulair in deze wereld, maar we kunnen wel laten zien hoe het kan. Bottom-up, niet vanuit de overheid. Het kan alleen maar als je samenwerkt en weet wat de talenten zijn van iemand.”
Macleasy
Vredenburg 40
(1e etage Social Impact Factory)
macleasy.nl
@macleasy
Tekst: Kylie Fletcher
Fotografie: Sophie Bijsterbosch
