“Ondernemerschap zit in het bloed.” Een uitspraak die niet uit de lucht is komen vallen. Het komt dan ook regelmatig voor dat er binnen een familie meerderen voor het ondernemerschap kiezen. Soms omdat het een familiebedrijf betreft, maar heel vaak ook in verschillende takken. Zo ook bij ondernemers Mathilde, Pieter en Arnoud, die uit dezelfde Utrechtse familie komen.
De jonge ondernemers groeiden op in een hechte familie, brachten als kinderen zondagen en vakanties samen door en zien elkaar nog steeds met grote regelmaat. Pieter (1987, eigenaar van restaurant Badhuis) en Arnoud (1991, mede-eigenaar van Wij Makelaardij) zijn broers, en hun moeder is de tante van Mathilde (1985, eigenaar van Stories to Cherish). De keuze voor het ondernemen kwam niet uit de lucht vallen. Zowel de vader van Mathilde als die van Pieter en Arnoud zijn echte rasondernemers. Niet zo gek, want hun opa was met zijn veevoer-fabrieken een van de grootste ondernemers van de provincie. “Ik denk dat we ook allemaal heel erg gesteund zijn in onze keuzes om te ondernemen. Dat helpt natuurlijk enorm.” Pieter maakte carrière in de horeca en belandde als bedrijfsleider bij Restaurant Wilhelminapark. Op zijn 24e werd hij mede-eigenaar en begon zijn ondernemerschap. “Ik heb daar een super goede tijd gehad. Na vijf jaar was het tijd om verder te kijken. Het restaurant had meerdere eigenaren en ik wilde wat anders.” Een jaar was hij mede-eigenaar van W3 Wijnen met zijn toenmalige compagnon, en in de eerste lockdown kreeg hij te horen dat restaurant Badhu aan het Willem van Noortplein te koop kwam. “Ik kende deze wijk niet heel goed, maar ik ben gaan kijken en zag een enorme kans. Dus die heb ik gegrepen en de boel verbouwd. We hebben de historie van het pand terug laten komen in het interieur. Het is een pand uit ’27 door architect Houtzagers en was een volksbadhuis. We zouden in oktober opengaan en op de geplande openingsdag werd lockdown twee aangekondigd. Alles stond on hold. Er stonden fulltimers klaar en het duurde maar en duurde maar. Toen besloten we op kerstavond 2020 met een take away vijfgangenmenu te beginnen. Dat sloeg heel hard aan en hebben we 12 weken gedaan. Elke week een nieuw menu. Dat ging als een tierelier. Natuurlijk was het een spannende periode maar we hebben ons erdoorheen gebokst. In het voorjaar konden de deuren open. Inmiddels staat bedrijfsleider Joost op het punt om in te stappen als mede-eigenaar.”
Risico’s nemen
Dat Pieter de covid-periode met slim ondernemerschap wist te overleven ligt volgens zijn broertje deels aan de mindset die ze van huis uit meekregen. “Pa houdt wel van een risicootje, haha. Ik hoor van vrienden wel eens dat er thuis op de rem getrapt wordt. ‘Zou je dat nou wel doen? Wil je geen zekerheid’? Zo was en is het bij ons helemaal niet. Gewoon gaan! We praten er in de familie ook heel veel over. Samen sparren en elkaar om advies vragen. Dat is natuurlijk super fijn.” Pieter: “Ik vind het gewoon heel vet om van niets, iets te maken. Je gaat groeien, neemt steeds meer mensen aan. We begonnen met vier en inmiddels heb ik 40 medewerkers. Echt een concept vanaf nul bedenken, dat is zo ontzettend tof.” Bij Arnoud begon het ondernemerschap iets anders. “Ik ben ingestapt in iets wat al bestond, maar het was wel vanaf dag 1 mijn intentie om uiteindelijk vennoot te worden.” In 2017 begon hij zijn baan bij Wij Makelaardij en in 2025 stapte hij in als mede-vennoot. “En nu onderneem ik dus in dezelfde straat als mijn broer, hoe leuk is dat!”
Mathilde begon drie jaar geleden met fulltime ondernemen. “Stories to Cherish begon eigenlijk uit een soort noodzaak. Mijn beste vriendin overleed heel plotseling. Haar man bleef achter met jonge kinderen. Ik wilde iets voor ze meenemen, ze iets geven waar ze iets aan hadden in het rouwproces, maar ik liep helemaal vast, er was gewoon niets.” Dus besloot Mathilde, die tot dan toe altijd bij reclamebureaus werkte, zelf iets te maken. Ze begon met kaarten, en boeken die helpen bij het gesprek over, en de verwerking van rouw. “Inmiddels is het assortiment wat uitgebreid, en focussen we niet meer alleen op rouw, maar om verhalen in bredere zin. Het draait echt om herinneringen.”
‘We bellen onze ouders
voor raad. Dat maakt
natuurlijk dat je ook nooit
het gevoel hebt dat je er
helemaal alleen voor
staat’
Het ondernemerschap begon bij Mathilde klein, en groeide met de jaren. “Ik deed een soort soft launch. Die week had ik drie orders, dat vond ik helemaal te te gek. En op een gegeven moment had ik er drie per dag. Grappig hoe dat werkt ook, je verzet steeds je succesjes. Dus je krijgt ook steeds een soort nieuwe high.” Niet alleen in de familie, maar ook in haar eigen gezin wordt er veel over ondernemerschap gesproken. “Mijn man is nog veel erger dan ik. Hij is echt een serie-ondernemer. Hij stimuleert mij ook enorm. ‘Doe het gewoon, ga ervoor!’ Dat is natuurlijk heel fijn. Al is ons huishouden misschien niet helemaal
in balans daardoor, haha.”
Haar ouders vonden ons gek
Bij de broers is dat volgens hen zelf juist wel het geval. “Mijn vrouw is helemaal niet ondernemend”, lacht Arnoud. Ook vanuit huis niet. Haar ouders vonden het al heel spannend toen wij een huis kochten. Waren ze helemaal nerveus. En aan de andere kant van de lijn hoorde je mijn vader roepen ‘Doen! Meteen bieden!’” Pieter herkent het. “Ik ben echt een enorme chaoot. Ik ga gewoon, maar ik krijg het ook altijd voor elkaar. Mijn vrouw is heel erg geordend. Alles klopt. Ons gezinsleven is daardoor juist heel erg in balans. Zonder haar had ik dit allemaal ook nooit kunnen doen.” “Dat geldt bij ons ook”, aldus Arnoud. “Omdat mijn vrouw alles thuis op orde houdt, kan ik ook bepaalde keuzes maken.”
Dat er van huis uit zoveel steun is, maakt het ondernemen volgens alle drie een stuk makkelijker. “Onze ouders zijn enorm betrokken bij onze bedrijven”, vertelt Arnoud. “We bellen ze voor raad. Dat maakt natuurlijk dat je ook nooit het gevoel hebt dat je er helemaal alleen voor staat. Pa heeft mij ook echt geholpen bij het inkoopproces. Als het tegenviel of het werd allemaal wat duurder, dan dacht hij mee. Veel ouders zouden misschien zeggen ‘doe maar niet’. Maar hij was heel erg van ‘over een paar jaar voel je dit niet meer’.” Pieter vult aan: “onze vader geeft ook vaak juridisch advies. Daar heb ik meer dan eens gebruik van gemaakt.” Mathilde: “Het is ook het enthousiasme dat je meekrijgt vanuit huis.” “Onze ouders hebben veel ervaring en geven goed advies. Maar vooral dat enthousiasme is fijn. Veel mensen zijn terughoudend.”
Jezelf blijven
Inmiddels zijn Pieter, Arnoud en Mathilde ook geen beginners meer als het gaat om ondernemerschap. Wat de volgende stappen zijn? Mathilde: “Ik wil uiteindelijk een heel grote collectie. Ik ben bezig met meer samenwerkingen met andere kunstenaars. Ik wil meer producten onder mijn eigen merk en identiteit maar ook veel blijven samenwerken. Ook mogen de producten in nog meer winkels liggen.” Arnoud is het kortst bezig, maar droomt al wel over de toekomst. “Misschien en tweede vestiging. Maar voor de komende jaren willen we vooral processen optimaliseren. Het optimale uit de huidige vestiging halen. Iets meer groeien zodat we misschien een vierde makelaar nodig hebben.” Voor Pieter zijn de toekomstplannen iets dichterbij. “Met Badhuis hebben we iets prachtigs. Ik hoef ook niet te snel te groeien, maar als er een kans voorbij komt waar ik geen nee tegen kan zeggen grijp ik hem zeker. Die kans is ook al voorbijgekomen, want dit jaar open ik samen met Sumeet (eigenaar Sumventure Flightbar) een echte speak-easy in de Predikherenstraat. Maar ik heb zeker niet de ambitie om tien horecazaken te hebben. Ik wil met Badhuis stabiel blijven en elk jaar een beetje beter worden.”
En voor wie ondernemersambities heeft hebben Pieter en Mathilde wel tips. “Blijf positief”, aldus Mathilde. “Ondernemen draait uiteindelijk om de persoon.” Pieter vult aan: “En wees jezelf. Je kunt wel gaan acteren maar dan val je altijd door de mand. Ik geef mijn personeel ook altijd drie heilige regels: ‘wees eerlijk, wees jezelf en doe je best’. En volgens mij is dat waar het om draait.”
@badhuis_utrecht
@mystories_to_cherish_nl
@wijmakelaardij
Tekst: Sanne Dijkgraaf
Fotografie: Sophie Bijsterbosch
