Een op de tien ondernemingen in Utrecht is een familiebedrijf. Vorig jaar waren dat er ruim 5.600. Bij deze bedrijven ligt het accent vaak op continuïteit, duurzame groei, financiële betrokkenheid en emotionele verbondenheid. De komende edities praten we met eigenaren van typische Utrechtse bedrijven die al generaties lang in handen zijn van de familie. Deze keer de hoedenzaak Jos van Dijck.
Francesco Baldi
Achter de toonbank voelt hij zich thuis. Getooid met hoed of pet op zijn hoofd helpt hij klanten uit binnen- en buitenland aan een passend hoofddeksel. Al drie generaties zijn de naam Jos van Dijck en hoeden onlosmakelijk met elkaar verbonden. Op hetzelfde adres in de binnenstad van Utrecht is de winkel al meer dan honderd jaar een begrip. Francesco is ook boven de zaak geboren en opgegroeid. “Toen mijn oma in 1923 in de Bakkerstraat begon, was zij de vijfde hoedenzaak in deze straat. Nu zijn er amper meer tien speciaalzaken in heel Nederland. De hoed was in die tijd een vast onderdeel van de outfit. Zeker voor mannen was het een dagelijks gedragen accessoire. Een man verliet zijn huis niet zonder hoed. Ook vrouwen complementeerden hun ensemble in die tijd met een modieuze hoed. Inmiddels zijn de tijden veranderd. Maar het gaat nog steeds in golfbewegingen. Op dit moment wordt de hoed of de pet bijvoorbeeld veel gedragen door hippe mensen in de muziekscene; dat merk je direct in de vraag. Prinses Beatrix, Prinsjesdag en succesvolle bruiloftsfilms zetten de hoed weer in de schijnwerpers. Het is meer een fashion statement geworden. Ook series als bijvoorbeeld Peaky Blinders geven een boost in de verkoop.”
Ziek van heimwee
De oma van Francesco komt uit een familie van Duitse textielondernemers. Dit waren van oorsprong katholieke boerenzonen die hier tussen 1850 en 1880 hun geluk kwamen beproeven. “Mijn familie bleef steken in Utrecht waar zij diverse textielzaken runden. De familie verkaste naar het oosten van Nederland, maar mijn oma kon daar niet aarden. Ze werd letterlijk ziek van heimwee en zo kwam ze terug naar Utrecht en begon de zaak. Zij ontmoette de Limburger Jos van Dijck, trouwde en zo werd hij ook onderdeel van de winkel. Hij werd de naamgever, maar mijn oma was de echte zakenvrouw. Zij had de wind eronder en legde het fundament voor wat nu nog steeds de hoedenzaak is. Al meer dan een eeuw is Jos van Dijck dus een bekende naam in Utrecht en verre omstreken. Dat is ook de redding geweest in magere jaren. Mensen kenden de naam en wisten ook dat de zaak in de Bakkerstraat gevestigd was. Dezelfde plek, dezelfde naam; die continuïteit zorgde voor een constante aanloop.”
Afweging elke generatie
“Een familiebedrijf is leuk, maar er moet natuurlijk ook een economische grond zijn voor de zaak. Kan je voldoende inkomen genereren? Elke generatie moet die afweging maken. Kan ik het bedrijf voortzetten? Mijn ouders hoopten natuurlijk dat ik het stokje van hen zou overnemen. Ik ben de derde in rij die in het bedrijf stapte. Hoe lang nog? Ik ben 58 en ga nog wel even door. Ik vind het nog leuk en ik hou van de retail. Ook hoeden en petten zijn zo verweven met mijn leven, dat ik me hier echt thuis voel.
Maar ik denk ook aan straks. We hebben een huis in Toscane waar we nu al regelmatig naartoe gaan. Dat zal alleen maar meer worden. De winkel is zeven dagen in de week open, dus dat is best pittig. Gelukkig doe ik het samen met een fantastisch team. Daarnaast hebben we een webshop waar uiteraard ook veel werk in zit. En die is 24/7 open…
Mijn grootouders legden het fundament, mijn ouders hebben de winkel fysiek groter gemaakt en gingen rechtstreeks inkopen bij de fabrikanten. Ik ontwikkelde de online winkel en zette een eigen atelier op waar we hoeden ontwerpen en kunnen repareren. Ik denk echt dat er voldoende basis is om de zaak in de toekomst succesvol en dus economisch rendabel voort te zetten. Innovatie zal daarbij zeker een rol spelen.
Mijn eigen twee kinderen zijn er nog niet uit of ze dat willen. Ik snap het ook wel. Een winkel is hard werken, weinig vrije tijd. Rustiger aandoen is geen optie. We staan dus eigenlijk op een kruispunt. Tuurlijk zou het pijn doen als het met mij ophoudt. Ik zou tranen met tuiten huilen. Maar ik accepteer het wel. Mijn kinderen zijn vrij om te kiezen. Ik wil die druk niet op hun schouders leggen. Zij moeten kunnen doen waar zij zich goed bij voelen.”
Hoedenzaak Jos van Dijck
Bakkerstraat 12-14
hoedenonline.nl / @hoedenzaakjosvandijck
Tekst: Anneke Gilsing
Fotografie: Marike van Pagée
Zin in meer Utrechts moois? In deze editie duiken we in vakantie in eigen stad; van festivals tot familietips. Bestel ’m hier of abonneer je hier.
