Voor sommige mensen is het liefde op het eerste gezicht. Niet voor een ander mens, maar voor een dier. In deze rubriek vertellen Utrechters over hun UTRGse dierenliefde. Deze editie: Rik (29, digital problem solver) en Rebecca (30, strategisch brandingspecialist en webdesigner) en hun liefde voor Billy (4 jaar) en Colin (6), twee Pyrrhura vogels.
“Colin heb ik gehaald in m’n studententijd,” vertelt Rik. “Een hond kon niet in de kleine studio waar ik woonde en een konijn of cavia vond ik te basic. Vogels zijn altijd wel leuk: als je een vogel goed behandelt, is het net een hond, maar dan met het positieve van een kat: zelfstandigheid.” Via Marktplaats vond hij Colin, die toen nog Kiki heette. “Zijn vorige eigenaren wilden hem van de hand doen omdat ze hem niet de aandacht konden geven die hij nodig had. Hij was luider, iets groter en had fellere kleuren: allemaal indicatief voor een mannetje. Ook heette hij Kiki, de naam van m’n ex, dus dat moest ik natuurlijk veranderen. Het klikte meteen. Ik ben gewoon bij die mensen langs gegaan. Kiki/Colin ging gelijk op mijn schouder zitten, half slapend. Ik mocht hem meteen meenemen.” Eenmaal thuis voelde Colin zich direct op zijn plek. “Hij heeft m’n hele bed meteen kapotgevreten. Deze vogels zijn heel nieuwsgierig en moeten hun snavel geslepen houden. Ze ervaren de wereld door hun snavel. Bepaalde materialen vinden ze fijn om in te knagen: karton, zacht hout, t-shirts. In dat kleine studiootje zat hij bijna nooit in de kooi. Hij kon tussen het ledikant en het matras kruipen. Een halve lade heeft hij gewoon weggevreten. Daar werd ‘ie blij van. Als ik naar buiten ging of ging douchen, zat hij op m’n schouder. Later ben ik met mijn broer naar een groter appartement verhuisd. Daar kon ik een buitenkooi neerzetten, met de bodem eruit, zodat hij in het gras kon spelen.”
Gezinsleden Rebecca en Rik verhuisden naar Utrecht en ruim een jaar geleden kwam er een maatje voor Colin bij: Billy; via een vriendin van het stel. Rik legt uit: “Ze had twee Pyrrhura vogels, maar eentje was net overleden aan een soort ALS voor vogels. Ze wilde nog veel reizen en stuurde me: Zou jij Billy willen overnemen?” Om te testen of de vogels samen konden, organiseerden ze een playdate. “We gingen met Colin naar haar toe, zodat hij in de omgeving van Billy was. Binnen een half uur zaten ze te knuffelen. Billy was gewend om voor die andere vogel te zorgen, te preenen. Colin wilde te graag in het begin en was super klunzig, maar nu vindt hij het prima. Ze komt ook echt naar hem toe van ‘uhum, komt u maar, verzorg mij’.” Rebecca voegt toe: “Rik had Colin al toen wij begonnen te daten. Toen ik hem in het begin probeerde te aaien, beet hij mij vaak. Met vogels moet je heel duidelijk zijn in je lichaamstaal: ik was destijds te zenuwachtig. Het was heel toevallig dat we net gingen samenwonen en er een maatje bijkwam voor Colin. Het moest zo zijn.” Ondertussen zijn de vogels volwaardige gezinsleden.
Rik vertelt: “Met vogels eet je nooit meer alleen. Standaard als wij gaan eten, doen we er een klein bordje bij. Je doet alsof je een hap neemt en legt het eten daarna in hun bakje, dan weten ze dat het ‘goed’ is. Anders eten ze het niet. Ook zien ze jou als onderdeel van de groep en willen ze overal bij zijn. Als je zonder ‘doei’ te zeggen weggaat, gaan ze fluiten en roepen. Op het moment dat ze me horen thuiskomen, maken ze al geluid. Zodra ze mij zien, worden ze meteen rustig en zitten ze binnen no time op m’n schouder.” Ook Rebecca is inmiddels vriendjes geworden met de vogels: “Ik vind ze heel gezellig. Vooral Billy kruipt onder m’n shirt om te slapen.” Recent werd duidelijk dat Billy toch echt een vrouwtje is. “Tussen de 3 en 4 jaar oud worden deze vogels geslachtsrijp. Billy kreeg echt nesteldrang: ze ging papier en karton verscheuren en heeft uiteindelijk drie maanden in het nestkastje gezeten. Ze legde zo’n zes eieren achter elkaar. De eerste drie heeft ze eruit gegooid, alsof ze wilde zeggen ‘ik ben nog niet klaar om moeder te worden’. Het was best een heftige periode. Colin voedde en verzorgde haar de hele tijd dat ze in het kastje zat. Als ze er uit kwam dan deed ze een poepje, strekte ze haar vleugels en ging ze gauw weer terug. Maar voor haar gezondheid moest ik het nestkastje weghalen. De eitjes waren namelijk niet bevrucht. Nadat we het kastje en de eitjes weg hebben gehaald, heeft Billy twee dagen gezocht. Het was heel zielig. Maar gelukkig stopte ze daarna wel met leggen,” aldus Rik.
Niet zomaar een huisdier Rik heeft wel een waarschuwing over vogels als huisdier. “Mocht iemand door dit verhaal geïnspireerd worden om een vogel te nemen: het is een maatje voor het leven. Doe je research. Je ziet heel veel vogels bij de opvang, omdat mensen ervan uitgaan dat zo’n kleine vogel makkelijk is, maar ze hebben toch echt de emotionele intelligentie van een mensenkind van vier. De vogels kunnen 20 tot 25 jaar oud worden. Ze betekenen heel veel voor ons: het klinkt heel cliché, maar het zijn echt onze maatjes. Colin kruipt altijd helemaal in m’n nek om te knuffelen. Tenzij Billy er is, dan is het alsof hij zegt: I’m with my girlfriend, laat me met rust. Billy danst weleens op muziek, Colin speelt graag met ijsklontjes in het water. Ze hebben elk hun eigen stemgeluid en praten ook. Colin zegt ‘lekker’ als ik ze iets lekkers geef, Billy roept vaak ‘kiekeboe’.” Rebecca knikt instemmend: “Ze binden zich echt aan je. Bij honden en katten zijn de signalen heel obvious, maar bij vogels moet je echt leren wat alles betekent. Denk dus goed na voordat je er een aanschaft.”
Heb jij ook een bijzondere band met dieren? Wil je jouw verhaal kwijt in ‘UTRGse Dierenliefde’? Neem contact op via magazine@utrgmagazine.nl
Tekst: Kylie Fletcher Fotografie: Sophie Bijsterbosch
