Vakantiegevoel in het Griftpark
’s Ochtensvroeg, je hoort de vogels, ruikt de geur van vers gemaaid gras en het park is nog leeg, op een verdwaalde hardloper na. Even verderop worden er driftig graffititags verwijderd, terwijl een paar tientallen meters ervandaan een nieuw kunstwerk op een
elektriciteitshuisje wordt gespoten. Het is het begin van een prachtige zomerdag in het Griftpark.
’s Middags druppelen de mensen binnen. Grootouders die met hun kleinkinderen naar Griftstede gaan om naar de diertjes te kijken. Maar als ik dan met mijn honden aan de andere kant van het hek langs de schapenweide loop, hoor ik een tweejarige hard ‘hond’ roepen en wijzen naar mijn labradoodles die ik gekscherend ook wel eens schaapjes noem, vanwege hun krulvacht.
Op het gras ligt een meisje lekker te zonnen, ernaast zit een stelletje op een kleed te picknicken en even verderop is een vriendengroep Kubb aan het spelen. Koelboxen en barbecues komen langzaam tevoorschijn en op de bankjes zitten mensen heerlijk een boek te lezen.
Elke zomer waan ik me weer in een soort romcom. Een soort Love Actually-scene, maar in plaats van op een vliegveld, zijn we in het Griftpark. Het is het decor waar ook elk jaar de buurtcamping plaatsvindt. Dat doet me denken aan het Thuisblijverstournooi dat ze vroeger op de tennisclub organiseerden; eigenlijk bedoeld voor wie niet op vakantie ging, maar het is altijd zo gezellig dat vakanties er juist omheen gepland werden.
Bij het evenementenveld en skatepark verandert bovendien het decor van deze film regelmatig. Op het elektriciteitshuisje bij het evenementenveld is nu geen slordig gespoten achterwerk van een vrouw te zien, maar prijkt er een pauw, gouden kalf en een bok. Mijn juristenbrein en beroepsdeformatie gaan meteen aan.
Want hoewel ik het vorige werk echt niet mooi vond en het nieuwe werk me wél aanspreekt, vraag ik me meteen af wat de juridische gevolgen precies zijn. Het vorige werk leek er illegaal opgespoten te zijn, maar het was zeker wel voldoende creatief voor auteursrechtelijke bescherming. Daar mag je eigenlijk niet zomaar overheen spuiten, maar het mocht nu natuurlijk wel weggehaald worden; omdat het illegaal was. Gelukkig heeft nog niemand het gewaagd om over het Griftpark werk van Jan is de Man heen te spuiten, dat naast het pad achter het skatepark te vinden is.
Maar die twee ogen die me altijd aanstaren vanaf het Skatepark, zo achter die grassprieten
vandaan, daar is nooit opdracht voor gegeven. Maar is het dan ook meteen minder waard dan de werken waar duidelijk wel opdracht voor is gegeven? Maatschappelijk gezien misschien wel. Vanuit auteursrechtelijk perspectief waarschijnlijk niet. Dat moet ik nog maar eens overdenken, als ik me deze zomer weer helemaal op vakantie waan, tussen alle vrije tijd vierende mensen in het Griftpark, die ik aanschouw vanaf het terras van de nieuwe restobar En Public.
Charlotte Meindersma (38) is jurist, fotograaf en de naamgever van juridisch advieskantoor Charlotte’s Law & Fine Prints. Charlotte wordt ook wel ‘de social media jurist van Nederland’ en ‘the lawyer for nerds’ genoemd. Met haar bureau richt ze zich vooral op mensen in de creatieve sector en ondernemers. Ze woont met haar man en twee honden in Tuinwijk. charlotteslaw.nl.
Fotografie: Sophie Bijsterbosch
